Spotkanie klasy, (matura 1968 r.)
Szkoly im. Szolem Alejchema we Wroclawiu przy placu Pereca
Natka Zajdel, Szwecja 
Spotkanie odbylo sie miedzy 20/5 a 24/5-2002.
Mieszkalismy w Hotelu Monopol w samym centrum miasta.
Jestesmy absolwentami szkoly zydowskiej im Szolem
Alejchema we Wroclawiu. Niektorzy chodzili do szkoly od klasy 1-ej
do 11-ej. Niektorzy tylko do podstawowki.
Niektorzy przyszli w liceum. Niektorzy przewineli sie przez klase
przez rok albo dwa. Z 40 osob ktore zaczynaly w klasie, nasza maturalna
klasa, w 68 roku, liczyla zaledwie 16 osob. Potem rozsypalismy sie
po swiecie.
Ale utrzymywalismy kontakt. Powstala e-mailowa grupa - Nasza Klasa.
W roku 2000 spotkalismy sie licznie w Paryzu - bylo wspaniale!
Byly rozrywki, tance, hulanki, smichy-chichy, wspomnienia, flirty...flirty...
i flirciki.
Niezapomniane chwile! Ale mnie caly czas chodzil po glowie Wroclaw.....
Dlaczego?
Urodzilismy sie wszyscy we Wroclawiu, no, moze oprocz Saszki i Naszki,
ktorzy w -57 przywedrowali na ziemie odzyskane ze Wschodu ;- )
Tu stawialismy nasze pierwsze kroki, uczyli mowic, myslec i formulowac
na papierze. Tu zostawilismy kawal zycia, tu mamy swoje podworka,
zakamarki, znajome z dziecinstwa smaki i zapachy.
Tu bylo nasze miejsce. Odebrano nam prawo do tej ziemi, ale nikt
nie ma prawa odebrac nam wspomnien.
Dlatego wlasnie Wroclaw.
Moim glownym zalozeniem przy budowaniu programu spotkania byl -
"powrot".
Powrot na stare miejsca. Powrot do siebie z tamtych lat. Powrot
do dawno zapomnianych szczegolow.
Powrot do odczuc, uczuc - wydarcie ciemnosciom gleboko ukrytych
wspomnien.
I chyba sie udalo. Byly emocje, duzo emocji. Byly sporo wzruszen,
nawet lzy. I wrocily wspomnienia. I to jest wazne. Bo zycie to przeciez
nie te dni, ktore niezauwazone minely, tylko te dni ktore pamietamy.
A aby nam sie dobrze zapamietaly dni ktore spedzilismy wspolnie
we Wroclawiu postaralam sie zadbac nie tylko o strawe dla duszy,
ale takze i uciechy dla ciala. Kazdego wieczora pokrzepialismy sie
po emocjach dnia w przodujacych wroclawskich restauracjach.
Jednego z dni w restauracji Splendido podawano nam:
Cesarskie Przysmaki z jelenia, marynowane w Zubrowce i sosem jezynowym
zroszone.
Po ktorych delektowalismy danie o dumnej nazwie:
Losos Osci Pozbawiony, na ruszcie weglowym pieczony, w zielonych
porach
pachnacych anyzkowym Pernod.
A jako uwertura:
TIRAMISU
tudziez
pachnaca kawa
dla tych ktorzy sobie tego zyczyli.
Innego dnia w restaranie St Petersburg na rosyjska nute:
Ukrainski Barszcz z kleksem swiezej smietany, do wyboru lub na przemian
z Wyborna Zupa Grzybowa a w niej pierozki borowikami nadziewane.
Po czem:
Befsztyk Cara Mikolaja w sosie z zielonego pieprzu, z ziemniaczkami
i zapiekanym serem
A na deser, nie uwlaczajaca nawet i carskiemu podniebieniu:
PASZHA - czyli twarozkowo-smietankowy mus z bakaliami na lustrze
ze swiezych malin. PY-Ha!
Byly tez wedlug indywidualnego smaku i wyboru i krowki, i ptasie
mleczka i pierogi ruskie i golabki i schabowe i flaki i bigos i
... co tylko spragniona polskiego jadla dusza zapragnie.
I oczywiscie pyfko, i pyfko i pyfko i .... wszystko w bardzo umiarkowanych
cenach.
Szczesliwcy, ktorzy przyjechali 2 dni wczesniej zalapali sie na
doskonalego "Skrzypka na dachu" w rezyseri Jana Szurmieja.
Bylo tez, zarezerwowane dla ogolu, wspaniale przedstawienie "Kubus
Puchatek i jego Pan" - Diderota.
I byla (Basiu, uwazaj!) OPERA!!!
A wlasciwie przedstawienie baletowe dla dzieci - "Kot w Butach"
o godz. 11.00 rano (sic!).
Ale w doskonalym wykonaniu i dla takich napalencow jak Natka i Krysia
Napadow, uciecha nie lada, bo jak "regulana" opera na
goscinnych wystepach w Londynie, to przeciez mozna sie zadowolic
i dziecinna, my dziewczyny niewybredne, a na bezpticzie, jak mawiaja,
i zopa salawiej.
I byl jakis tam kabaret do pozna w nocy.
I byly (nie wiem czy to ujac w kategorii strawy dla ducha czy ciala)
spotkania ze starymi znajomymi, sympatiami, ucharzorami czy jak
to sie tam dzisiaj nazywa.
I jak mi doniesiono w tajemnicy, jakies spacery w ciemnosci pod
reke, i
jakies niewinne pocalunki tu i tam - hi, hi, hi - nie wnikam ; -
)
I oprocz, programowo zaplanowanych krokow wstecz, zrobilismy w trakcie
spotkania ogromny krok w przyszlosc i w przod, kiedy to dnia 22/5
o godzinie 24.15 naszemu koledze, Michalowi Brifmanowi, doniesiono
z Izraela ze wlasnie urodzil mu sie pierwszy wnuk!!!! No, trudno
bylo tego wieczoru utrzymac kurs i nie walnac pare krokow i w bok
i w papieriok po calym tym winie, ktore stawial w Bachusie nowoupieczony
dziadek.
I potem nagle sie zrobil ostatni dzien.
I wszystkim zlecialo nie wiadomo jak i kiedy.
I bylo za krotko.
I bylo za malo.
I przeciez nie zdazylismy pogadac i z tym i z tamtym i o tym i o
owym,
i..... juz myslimy gdzie i kiedy nastepny raz!
W spotkaniu wzieli udzial:
Krysia Napadow - Izrael
Zosia Sznajder - Izrael
Zvika Tenenbaum - Izrael
Michal Brifman - Izrael
Jolka Szwadron - Dania
Regina Dawidowicz - Dania
Jozek Lieb – Dania
Natan Ganc - Dania
Natka Zajdel - Szwecja
René Zamek - Szwecja
Michal Zamek - Szwcja
Julian Ilicki - Szwecja
Zev Napadow - Szwecja
Marek Kurylowski - Szwecja
Regina Fisz - Szprota - Polska
Irena Besser - Gizicka - Polska
Stefan Gizicki - Polska

|
|
|
Gorny
rzad: René Zamek - Szwecja, Ilek Ilicki - Szwecja, Henio-Zvika
Tenenbaum -Izrael
Dolny rzad: Natka Zajdel - Szwecja, Jozek Lieb - Dania, Krysia
Napadow - Izrael, Leszek- Zeev Napadow - Szwecja |
|
  |
Na drugi
dzien spotkania a pierwszy oficjalny dzien zwiedzania kierujemy
kroki na ul Wlodkowica - do oslawionej Synagogi pod Bialym Bocianem.
Przyjmuje nas mlodziutki czlonek gminy, dwudziestokilkuletni
sliczny Michal Robak, ktory bardzo ciekawie i z duzym zaangazowaniem
opowiada o dziejach synagogi poprzez stulecia, o historii wroclawskiego
zydowstwa oraz o obecnej dzialalnosci gminy we Wroclawiu. Okazuje
sie ze gmina jest bardzo prezna i aktywna. Znowu istnieje we
Wroclawiu szkola zydowska. Lezy tez na ul Wlodkowica, tuz obok
synagogi. Ma okolo 200 - 250 uczniow w klasach od 1 - 11. Bardzo
wysoki poziom nauczania, duzo jezykow obcych. Oczywiscie jest
i jezyk hebrajski, wykladanany przez pania ktora w tym wlasnie
celu przyjechala do Wroclawia z Izraela. Jest doskonale wyposazona
sala komputerowa. Przy synagodze istnieje doskonaly chor, ktory
wlasnie wydal swoj pierwszy CD, a dochod ze sprzedazy jest przeznaczony
na odbudowe synagogi.
Gmina organizuje tez kazdego roku Dni Kultury Zydowskiej.
W tym roku z tej okazji przybyl do Wroclawia i dal 6/6 koncert
w synagodze znakomity kantor nowojorski - Malowany. |
|
|
|
|
Cmentarz - widok ogolny
oraz grob mojego dziadka - ten najblizej
polozony, z prawej strony
|
|
|
|
|
Odnaleziony grob braciszka
Jozka, ktory zmarl w 1948, przezywszy zaledwie
1 rok.
|
|
|
|
Odnalezlismy
grob ojca jednego z naszych kolegow, Hermana Litmana, z Jerozolimy.
Herman nie byl z nami we Wroclawiu.
Na wszystkich odnalezionych grobach polozylismy symboliczne
kamyczki przywiezione, na moja specjalna prosbe, z Jerozolimy
przez Henia-Zvike Tenenbauma z Izraela. |
|
|
|
Jozek, Natka
i Nataszek w Auli Leopoldina
Aula Leopoldina - to jedna z najpiekniejszych
sal Wroclawskiego Uniwersytetu. A Wroclawski Uniwersytet, oprocz
pieknych sal, moze poszczycic sie takze niejednym swiatowej
slawy obsolwentem i Noblistami w liczbie wielu. Pare przykladow:
Paul Ehrlich (1854-1915)
Bakteriolog, pionier immunologi, tworca chemioterapi.
Nagroda Nobla w dziedzinie medycyny. Slawe przynioslo mu wynalezienie
leku zwalczajacego kile.
Gerhard Hauptmann (1862-1949)
Dramatopisarz. Laureat literackiej nagrody Nobla w 1912.
Alois Alzheimer (1864-1915)
Lekarz psychiatra. Pracowal we wroclawskiej klinice uniwersyteckiej.
Moze nie noblista, ale znany jako odkrywca schorzenia polegajacego
na zwyrodnieniu i zaniku kory mozgowej, ktore zostalo nazwane
jego imieniem.
Max Born (1882-1979)
Fizyk teoretyk, wspoltworca mechaniki kwantowej.
Nagroda Nobla w 1954 za interpretacje funkcji falowej
I ciekawostka:
Edyta Stein (1891-1942)
Filozof. Urodzila sie w rodzinie zydowskiej. Przeszla na katolicyzm
i wstapila do klasztoru karmelitanek. Zginela w Oswiecimiu.
W 1998 r zostala kanonizowana, jest patronka Europy (sic!) |
|
|
|
| Ostatni
wieczor.
Zmeczeni, troche smutni, przytloczeni
emocjami dnia: cmentarz... szkola ....zblizajace sie rozstanie...spotykamy
sie po raz ostatni tego pamietnego tygodnia, ale napewno nie
po raz ostatni w zyciu w bardzo eleganckiej restauracji Splendido
przy ul Swidnickiej 56. (dawna speluna "Pod 7")
|
|